மறுநாள் காலையில் ஐ டி ஐ யில் கொஞ்சம் வேலைகள் இருந்தது.பைக்கில் வந்த இரண்டு மாணவர்கள் வரும் வழியில் கீழே விழுந்து விபத்து ஏற்பட்டதால் விஷயம் கல்லூரியில் பரவி சற்று பரபரப்பாக காணப்பட்டது
[irp posts=”9146″ ]
[irp posts=”9150″ ]
நானும் மற்றொரு ஆசிரியரும் சேர்ந்து சென்று அவர்களை மருத்துவமனையில் பார்த்துவிட்டு உங்களது சேர்மனிடம் வந்து தகவலை தெரிவித்துவிட்டு அன்றைய வேலை ஓடிவிட்டது.
நாங்கள் பூஜை செய்ய வேண்டிய நாளும் வந்தது. சாமியாரின் உதவியாளர் எனக்கு போன் செய்து அவர் வருவதைப் பற்றி சொல்லிவிட்டார். ஒன்றும் புரியாமல் அவரிடம் என்ன சாமி எங்கே வருகிறீர்கள் என்று கேட்டேன்
நாங்கள் பேசிக் கொண்டிருக்கையிலே மாமியாரின் உதவியாளர் ஓடி வந்தார் சாமி உங்களை கூப்பிடுகிறார் என்று அழைத்தார் நானும் கவிதாவும் வேகமாக உள்ளே சென்றோம்
சில நாட்களில் அப்படியே சென்றது நானும் எனது அத்தை எனது மனைவி மூவருமே ஒரு விஷயத்தைப் பற்றி அடிக்கடி பேசினோம் எனது அத்தை பேசும் பொழுதெல்லாம் குழந்தையை பற்றிய பேசினார்
ஸ்கேன் எடுத்துவிட்டு வந்ததும் மீண்டும் என்னை நோயாளியின் அறையில் படுக்க வைத்து விட்டார்கள் கவிதா அங்கும் இங்கும் சற்று பரபரப்பாக ஓடிக் கொண்டிருந்தால் மணி இரவு 10 ஆகிவிட்டது எனக்கு மாத்திரை கொடுத்தார்கள் மாத்திரை போட்டவுடன் தூக்கமாக வந்தது லேசாக கண்ணை மூடி இருந்தேன்.
கவிதா முதல் முறை பார்க்கும் பொழுது அவள் வேகமாகவே நடந்து வந்தார் ஆனால் அடுத்த முறை அவர்கள் பக்கம் போகும் பொழுது அவளது நடையின் வேகம் குறைந்து இருந்தது மெதுவாக நடந்தாள்
மறுநாள் வழக்கம்போல் காலையில் ஐடிஐ க்கு சென்றுவிட்டேன். அலுவலகத்தில் எனது நண்பர் என்னிடம் கேட்டார் என்ன சார் யோசிச்சு இருக்கீங்க நான் சொன்ன ஐடியாவை உங்க வைஃப் கிட்ட பேசினீங்களா என்று கேட்டார்
மணி கவிதாவிடம் இது மாதிரி பருப்பு நீங்க எங்கேயும் பார்க்க முடியாது என்று சொன்னான். அதற்கு கவிதா மெதுவாக சிரித்து விட்டு எங்கிட்டே பருப்பு பத்தி பேசுரியா என்று கேட்டாள். அதற்கு மணி பருப்பே எங்ககிட்ட வாங்குறீங்க… உங்களுக்கு பருப்பு பத்தி தெரியும் என்றான் நக்கலாக.
ஐடிஐ ல் ஒரு நண்பர் அறிமுகம் ஏற்கனவே தெரிந்தவர். எங்களுக்கு சில பொருட்களை சப்ளை செய்பவர். அவரிடம் ஒரு நாள் இது சம்பந்தமாக பேசிக்கொண்டிருந்தேன். பொதுவாக அவர் யாரிடமும் அதிகம் பேசமாட்டார் ஆனால் என்னிடம் கொஞ்சம் நெருக்கமாக பேசுவார்.
கவி என்கிட்ட போலாம் வாங்க என்று கேட்டால் நானும் சரி கவிதா என்றேன் தண்டபாணி அதற்குள் அவனது உடைகளை உடுத்த ஆரம்பித்திருந்தான். கவி அவளுடைய துணிகளை எடுத்துக்கொண்டு பாறைக்கு பின்புறமாக சென்றாள்.அங்கு அவள் முழுவதுமாக ஆடைகளை உடுத்திய பின்பு மெல்ல வெளியே வந்தாள் .